Kaybın nerede olduğunu ay sonunda öğrenmezsiniz
Üretimde kayıp üç yerden çıkar: hurdaya giden mal, yeniden yapılan iş ve reçetenin üstüne
harcanan hammadde. Üçü de ayrı raporlarda değil, işin kendi kaydında durur.
Hurda ve yeniden yapılan iş, işlenen adetle aynı tabloda
Ne kadar iş yapıldığı, ne kadar sürdüğü, ne kadarının hurdaya çıktığı ve ne kadarının
yeniden yapıldığı tek özette durur. Kırılımı stok grubuna, malzemeye, istasyona ya da
döneme göre değiştirirsiniz; hangi üründe kayıp olduğunu ay sonunu beklemeden görürsünüz.
Aynı tabloda hattın verimi de görünür. Kişi bazlı performans takibi bu sayfanın konusu
değildir; anlatılan şey hangi üründe ve hangi istasyonda ne kadar kayıp olduğudur.
Reçetede yazan ile fiilen harcanan yan yana
Her hammadde için reçetedeki birim standart ile mamul başına fiilen tüketilen miktar aynı
tabloda durur.
Reçetedeki standardın üstüne çıkan satırlar işaretlenir. Kaybın hangi üründe ve hangi
malzemede olduğunu ay sonunda değil, oluştuğu dönemde görürsünüz.
Sapma her zaman israf demek değildir: reçetenin güncellenmesi gerektiğini de aynı tablo
söyler. İkisini ayırt eden şey, sapmanın süreklilik gösterip göstermediğidir.
Bitmiş üründen geriye dönebilirsiniz
Bir sevkiyattan yola çıkıp hangi partiden üretildiğine, o işi kimin hangi makinede ve ne
zaman yaptığına, hangi parti numaralı hammaddeyi kullandığına ve alınan şahit numuneye
kadar geri gidersiniz. Zincirin her halkası işin kendi kaydından gelir; ayrı bir defter
tutulmaz.
Bunun en somut karşılığı geri çağırmadır. Zinciri kuramayan üretici, tek bir sorunlu partide
o dönemin üretiminin tamamını geri çağırmak zorunda kalır. Kurabilen, yalnız etkilenen
partiyi ve o partinin gittiği müşterileri çağırır.
Üretilen her birimin tekil izlenmesi de mümkündür: parti değil, birim bazında seri numarası.